Deze blog is verhuisd!
Vanaf april 2012 is deze blog onderdeel van de site van TriggerFilm. Kijk voor nieuwe bijdragen op: www.triggerfilm.nl/blog.
Overheidsfocus voor biobased producten is fout
Biobased economy is een van de cross-sectorale topthema’s van het ministerie van EL&I. Zonde toch dat het beleid zich vooral op energie en biobrandstof richt. Dat zijn de meest inefficiënte biomassa-producten!
Congresgangers bij Papierfabriek Schut, Heelsum
Slim
Het stikt van de duurzame kennisclusters, ketenorganisaties en publiek-private partnerships in het lage landje aan de zee. Niet voor niks: er is veel te halen als grondstofproducenten zoals de landbouw (gras, stro, bieten, aardappelen) en gebruikers (chemie, papier, veevoer) gaan samenwerken. Het bedrijfsleven heeft het principe van meerwaarde creëren al goed begrepen. Kijk eens wat een slimme voorbeelden ik heb opgepikt op het celullosecongres in Doorwerth:
• De opbrengst van de biobased economie, afgezet tegen de investering, is vijf keer hoger dan die op basis van fossiele brandstoffen. (Rotmans)
• 15% van het gras dat we maaien wordt niet gebruikt. Als je het water er uit haalt kun je er hoogwaardig veevoer uit maken dat een alternatief is voor onduurzame alternatieven op basis van soja uit Zuid-Amerika. (Van Zijderveld)
• Er zijn bijna 100 grondstoffen waar we al papier uit kunnen maken. Van brandnetel en koffiedik tot banaan en aardappelschillen. (Westenbroek)
• Je kunt gevelplaten maken uit auberginevezels, bankpapier op basis van hennep, vishengels uit wortel, kunststof meubels met composieten (hardmakers) uit bieten, marmoleum uit aardappelresten.
• Er is voldoende vezelaanbod in Nederland. Alleen de landbouw al levert rest- en zijstromen van bieten, aardappelen en gras. (Hartvelt)
Dom
Wat blijkt nu: onze overheid zet vooral in op de minst efficiënte producten die je kunt maken van groene grondstoffen: energie en brandstof. Winst, zowel qua duurzaamheid als qua Return on Investment, is te halen uit farmaceutische producten, voedsel of materialen. Dus daar is nog een mooie inhaalslag te halen voor bestuurders en politici. Twee sprekers, Jan Rotmans en Mees Hartvelt, over de huidige overheidsinspanningen:
http://www.youtube.com/watch?v=bGZagqgOkI4
- Het cross-sectorale congres “More to cellulose that the eye meets” vond plaats op 14-15 februari in Doorwerth en werd georganiseerd door het Kenniscentrum Papier en Karton (www.kcpk.nl) en het Dutch Biorefinery Cluster (www.dutchbiorefinerycluster.nl)
- Mijn blogs van 5 en 6 maart gaan ook over verduurzaming van de papier- en kartonsector
- Presentaties congres: http://www.kcpk.nl/presentations
Een lesje cascadering en valorisatie
Je kunt er ingewikkelde woorden voor gebruiken, maar de kernboodschap die ik heb opgepikt op het papiercongres in Doorwerth is eenvoudig: willen we duurzamer produceren dan moeten we onze grondstoffen slimmer gebruiken.
Impact
De papiersector werkt grotendeels al met een verantwoorde grondstof: oud papier. Weinig aan te verbeteren, zou je zeggen. Qua CO₂-emissie is de sector ook al niet een indrukwekkende speler: wereldwijd 4% volgens ketendeskundige Ernst Worrell van de Universiteit Utrecht. Toch kunnen de Europese papier- en kartonmakers verschil maken. Niet alleen mikt hun belangenorganisatie CEPI (www.cepi.org) op 80% CO₂-reductie (de goegemeente mikt op 50%), cellulosegebruikers zijn ook al druk bezig met meerwaarde halen uit hun producten. Alle vezeltypes die aanwezig zijn op het congres (ik zie ook grondstofproducten, agrofood, chemie) weten: de markt wordt gedicteerd door de niet-duurzame fossiele brandstofindustrie. De enige manier om die hegemonie te doorbreken is de vlucht vooruit.
Piramide + piramide
Ik ben op het congres “More to cellulose than meet the eye”(14-15 februari, KCPK en The Biorefinery Cluster). Ik maak voor TriggerFilm (www.triggerfilm.nl) een congresimpressie, maar spits tussen de interviews door mijn oren. Ik wil wel eens weten wat valorisatie (= zo hoogwaardig mogelijke producten maken) betekent in deze sector. Het wordt mij als leek niet moeilijk gemaakt, want opvallend vaak verschijnt op het congres in Doorwerth dezelfde energiepiramide op het scherm:
Les 1
Naarmate je grondstoffen efficiënter gebruikt en hoger in de piramide belandt, neemt de waarde toe. Je verdient meer en verspilt minder. Voor iedere grondstof zijn er weer iets andere producten, maar de piramide blijft gelijk. Dat is het basisprincipe waarvoor -als ik het goed heb begrepen- diverse termen van toepassing zijn:
• Cascadering: een keten van processen op basis van eén grondstof
• Bioraffinage (of ‘biorefinery’): beter gebruik maken biomassa door veel verschillende dingen uit eén grondstof te halen
• Valorisatie (valor= waarde in het Latijn): meerwaarde creëren
De boodschap: zorg dat je materialen efficiënt gebruikt. Richt je niet alleen op verwarming en energie maken uit groene grondstoffen zoals hout, oud papier, gras, planten. Maak er hoogwaardige producten van, zoals chemicaliën, veevoer. Dan kun je het daarna altijd nog verbranden of vergisten.
Noot
Het cross-sectorale congres “More to cellulose that the eye meets” vond plaats op 14-15 februari in Doorwerth en werd georganiseerd door het Kenniscentrum Papier en Karton (www.kcpk.nl) en het Dutch Biorefinery Cluster (www.dutchbiorefinerycluster.nl).
Woensdag 7 maart mijn laatste blog over de conferentie: “Overheidsfocus voor biobased producten is fout”
Videoblog: een bloempot van aardappelschillen
<
Jitske publiceert over dit onderwerp de komende dagen nog twee blogs:
- Een lesje cascadering en valorisatie
- Overheidsfocus voor biobased producten is fout
Noot
Het cross-sectorale congres “More to cellulose that the eye meets” vond plaats op 14-15 februari in Doorwerth en werd georganiseerd door het Kenniscentrum Papier en Karton (www.kcpk.nl) en het Dutch Biorefinery Cluster (www.dutchbiorefinerycluster.nl).
Henk en Ingrid krijgen Poen voor Groen
Ferd Crone, burgemeester van Leeuwarden, bepleitte vorige week een regeling voor burgers die energie terugleveren aan het net. Onze webvideo voor de gemeente Meppel sluit naadloos aan bij die gedachte. Henk en Ingrid heten bij ons Anja en Maarten, en ze promoten Poen voor Groen: www.triggerfilm.nl.
“Tsjing-tsjing. Centjes sparen!”
Woordenbreker
Crone sprak op het Groen2012-congres van 23/2 in Leeuwarden, en zei dat zelf-opgewekte energie aantrekkelijker wordt als er een terugleverregeling komt. Mee eens, maar kunnen we daar een wat minder bestuurlijker term voor kiezen? Terugleverregeling! Een woord om drie keer te lezen en vier keer over te struikelen. Mijn gratis alternatieve suggestie: Poen voor Groen (zo, weer een duur reclamebureau uitgespaard!).
Eco
De gemeente Meppel gaat de duurzame wijk Nieuwveense Landen bouwen en wil huizen verkopen. De opdracht die we kregen voor de film: leg niet de nadruk op duurzame technieken maar op beleving voor de bewoners, zoals een comfortabel huis en lage woonlasten. Wij kozen daarop voor een mini-speelfilm waarin de hoofdrolspelers via sociale media met elkaar communiceren. Hoofdpersoon Anja Drost toont haar nieuwe huis via de webcam en Skype, verwijst naar YouTube en laat op Facebook foto’s van de stad Meppel zien.
Pr-praatjes
Deze vorm is niet alleen vanuit communicatie-oogpunt interessant (daarover schreef ik in mijn [link] mediablog). Duurzaamheid en kostenbesparing komen terloops aan de orde, in gesproken tekst en tekst-in-beeld. Geen standaard pr-praatjes van de verantwoordelijke wethouder, maar Anja en Maarten die zélf uitleggen hoe ze Poen voor Groen krijgen. Kun je er huizen in Meppel mee verkopen? De tijd zal het leren.
Bio-promo: start een webshop en twitter je suf!
De omzet aan biologische voeding is in de 1e helft van vorig jaar met zo’n 30% gegroeid. Da’s een goede score in een economische crisis. Op de BioVak van januari viel me op dat bedrijven en netwerken goed inspringen op trends als streekproducten, slowfood en Stadsmens-zoekt-Boer. Online is het allemaal nog wat aarzelend.
Als een speer
Wie klanten zoekt voor duurzaam voedsel denkt in eerste instantie aan Groene Weg-constructies of een winkel op het boerenerf. Niks mis mee, maar klantenkring online lonkt. De druk-druk-druk-generatie ontdekt het online winkelen; dat gaat als een speer. Op dit moment is de online economie in de G20-landen goed voor gemiddeld 4,1% van het BNP. In 2016, zo is de verwachting van de Boston Consulting Group, is dat percentage verdubbeld. Werk aan de webshop, dus!
Kooplust
Je kunt webshops zien als bedreiging voor de reguliere offline winkel, maar een woordvoerder van de Kijkshop bepleit bij twinklemagazine.nl een multichannel-benadering. Plat gezegd: een winkel online én in het echt. Webwinkels bieden gemak, zegt hij, maar fysieke winkels bieden meer fun, kooplust-bevrediging en betrouwbaarheid.
Met smaak
Op de beurs kwam ik Harry Schonewille tegen, zelfbenoemd “smaakspecialist” van Deliweb (www.deliweb.nl). Gelukkig is Harry zo’n ouderwetse topverkoper met mooie verhalen. Die heeft het niet over “de integratie van off- en online” zoals de marketeers van de Kijkshop, maar in de praktijk past hij het wel toe: een webwinkel (www.deliweb.nl), een winkel in Zwolle, en flink om je heen twitteren.
Vers of vries?
De versvlees-producten van TopQuisine (www.topquisine.nl) maken me ook nieuwsgierig. Waarom de keuze voor de niche van vers vlees? Diepgevroren vlees kun je gemakkelijker op voorraad houden. De slager van Topquisine vindt vooral de betrouwbaarheid een argument: bij diepvries weet je niet hoe de leverancier het heeft ingevroren en hoe lang het is bewaard. Bij vers kun je kiezen voor de meteen de pan in, of alsnog zelf invriezen. Bovendien, zo lees ik op de site: in een vacuüm verpakking gaat de houdbaarheid niet achteruit, maar het vlees rijpt wel door. Overigens, ook bij dit bedrijf zit bio in de lift: binnenkort levert TopQuisine aan vier supermarkten.
Tip
Tot slot een zoekmachinetip voor wie goed gevonden wil worden op het web: zorg dat er naar je shop gelinkt wordt. Door bevriende sites, door een startpagina en vooral: door een kwaliteits-site die al goed scoort op Google.
Webshops vinden?
http://biologische-webwinkels.startpagina.nl/





